Plots doken er grote stapels kratten op in ons zichtveld. Hierna kon ik mijn vrouw vrij snel overtuigen om even halt te houden. Dit was mijn eerste keer onsite bij Deca.

Ondertussen - een aantal jaar later - ben ik er in geslaagd nog steeds geen bezoek aan de brouwerij te brengen. Maar we hebben wel het gamma aan bieren leren kennen en ook wat meer van de mensen achter de bieren.

Deze unieke brouwerij slaagt er ook in om op originele manieren mensen naar hun brouwerij te brengen, met West-Vlaamse gastvrijheid en een gezellige warmte.

Maar laten we niet te snel vooruit gaan...

Laat me even het concept omschrijven. Brouwerij Deca werkt af en toe samen met lokale traiteurs om een gerecht te presenteren in hun proeflokaal aan de brouwerij. Telkens zijn het culinaire belevenissen. Een jaartje geleden was er zo een Italiaanse avond. Samen met enkele bevriende studenten Bier Sommelier, zijn we naar deze avond getrokken. We kregen fantastisch lekkere Italiaanse gerechten voorgeschoteld. Telkens een streling voor de smaakpapillen. Op tafel lag een lijst en kan je gewoon je drank bestellen.

Bij het afsluiten van de avond hadden we allemaal een goed gevoel, maar er was een opmerking: de hoeveelheid eten liet echt te wensen over. Wij zagen een koppeltje naast ons aan tafel dezelfde porties eten krijgen als ons, alleen moesten wij dit met 5 delen. Een beetje een domper, wat het algemene gevoel van die avond van pure vervoering eerder naar een neutraal standpunt bracht.

Door een drukke agenda lukte het me niet om eerder nog eens terug te keren naar een van de culinaire avonden bij Deca. Tot enkele maanden geleden Catherine weer een berichtje naar me stuurde. 

Zaterdagavond, op een druilerige februaridag, na 75 minuutjes over Vlaamse wegen te scheuren, kwamen we terug aan bij Deca. Recht tegenover de kerk, tussen de kratten in, baanden we ons een weg naar binnen. De traiteur was al naarstig voorbereidingen aan het treffen, met iets wat leek op een vlammenwerper, om de kolen mooi te laten gloeien. Even door de ontvangstruimte, langs het winkeltje naar de 'proefruimte'. Na ons aan te melden kregen we tafeltje 12 toegewezen.

In een gedimde ruimte vlak naast de eiken rijpingsvaten, die achter het glas ons een warm en knus gevoel gaven, namen we plaats aan tafel. Een bordje chips stond klaar bij ontvangst. Snel even door de drankenkaart gegaan en dan op naar de toog voor de bestelling. Mijn vrouw is een schat, maar weet wel de tofste dranken te bestellen. Uiteindelijk is het me toch gelukt om een 'Huisgemaakte Gele Retro Limonade' te bestellen. Neem het van me aan, ik was echt gelukkig dat dit de eerste bestelling was en dat ik dit nog uitgesproken kreeg. Een hele opdracht nuchter... wat gaat dat geven na enkele stevige klebbers bieren??

Aan de toog herkende Catherine me onmiddellijk, iets wat me eerder verbaasde. Ik was hier nog niet zo vaak geweest, ik heb me nooit opvallend gedragen. Maar het geeft je wel een gevoel van goede ontvangst. Ook wist ze me onmiddellijk te vertellen dat het eten deze avond 'à-volonté' was.

En dan heb ik het nog niet over de bieren gehad...

Mjah, Deca heeft volgens mij geen slecht bier. Ik heb het nog niet kunnen vinden. En ik denk ze bijna allemaal al geproefd te hebben. Bij hun nieuwe Blonde van 10%, kon ik oxidatie ruiken, maar ik kon dit totaal niet in de smaak terugvinden.  Dit heb ik Nicolas (eigenaar van Deca) verteld, en hij ging er even op letten. Hij proeft alle bieren die hij op tap aansluit altijd zelf. Dit om zijn klanten altijd kwaliteit te kunnen geven. Dit blonde bier van 10% was eerder naar de zoete kant (de jeugd zal blij zijn), maar komt met zijn 10% stevig binnen. De toevoeging van honing was niet storend, op smaak was het er voor mij ook erg moeilijk uit te halen. Een heel harmonieus bier dat wel zijn sporen nalaat. Minder gepast als aperitief... ik had beter moeten opletten bij de beschrijving van het bier voor ik bestelde :P

Daarna wou ik een bruin bier. Maar ondanks de vrij diepe kleur was het bier vrij doorzichtig, waardoor ik de kleur bruin minder gepast vond. Hoe dan ook weer een pareltje in de Westhoek. Toetsen van rood fruit en met zijn 8% er ook niet naast.

Bij mijn eten ben ik voor een Vleteren 5 gegaan. Ik wou geen bombastische smaakbom die een gevecht aan zou gaan met wat ik zou eten. Dit is een heel lekker bier. Een beetje in de richting van de pils, maar dan veel harmonieuzer in smaak. Licht in de mond, verfrissend aroma en een goede dorstlesser.

Let's end with a Bang.

Ondanks mijn zin om te eindigen met het meest alcoholische biertje, ben ik toch voor een niveau lager gegaan. Toch een 12%'ter. Meer iets voor een gevorderd bierdrinker. Bruin bier, aroma van gist en lichtjes rood fruit, smaken die je even moet zoeken en klasseren. Dit bier maakte pas bij de tweede slok zin voor me. Het bier heeft een lichter mondgevoel, en is iets minder harmonieus te noemen. Echter zitten er wel heel lekkere smaken in die tussen het zuur van koffie, plots overgaan in het zoete houterige van Porto. Lekker, verrassend, maar wel duidelijk waarom dit meer voor bierliefhebbers is dan Jan Modaal. Dit geeft aan dat de brouwers hier geen schrik hebben om eens iets te proberen. Vleteren 12 Bruin, je mag er best zijn.

Als je dit dan vergelijkt met een blonde Vleteren 8: prachtige schuimkraag van kleine belletjes, die als een mousse de gouden kleur van het bier in het glas houdt. Aroma's van mout, fruitigheid, subtiel samen gebracht met karameltoetsen. Naar smaak een van de meest harmonieuze ervaringen in bierland voor mij: volmondige moutzoetigheid afgewisseld met een bitterheid van zeste, perfect in balans.

Dit was de perfecte afsluiter voor deze avond vol bier en plezier. Hier alleen maar lachende gezichten opgewekte mensen.

We kunnen stellen dat Nicolas zijn herstellingswerken nog steeds gaande zijn, maar dat hij hier bovenop een passie voor het brouwen heeft ontwikkeld.

Brouwerij Deca, wij komen zeker nog terug. Bedankt voor het warme onthaal en de fijne avond.

Cheers -IdotBeer-